سه شنبه شد دوشنبه و رفتم.

یه نصیحت از من حقیر. ببینین کسیو ندیده اشنا نشده بش نگین خوشتون میاد ازش که به گه خوردن میوفتین خب؟

یک عدد کثمشنگ بود که حرف زدن بلد نبود اصلا. یک ساعت پیشش بودم و تمام تایم رو از روی یه کتابی تو گوشیش ازم سوال میکرد، اه مرتیکه 25 ساله ی کثخل

تو فکر اینم سیکشو بزنم

+ تو این هیری ویری یاد ریش بزیه چش سبز افتادم دارم پس میوفتم از دلتنگی و دلم میخواد زار بزنم و میدونم که هنوز دوسش دارم چون احمقم

+ هیشکی دوست داشتنیه اول نمیشه

با بدبختی یا بی بدبختی از سر گذشت نشستم دو ساعت گات دیدم تا شاید ادم شم بعدم رفتم حموم که شاید گه هایی که از عرق رفته بم بره. بعد اومدم اشپزی کنم سر پودر سوخاری ننم با غرغر رید بهم. وسط اون همه اشپزی